拼音fù gù bù fú
注音ㄈㄨˋ ㄍㄨˋ ㄅㄨˋ ㄈㄨˊ
解釋依恃險阻而不臣服。
出處《周禮夏官大司馬》:“野荒民散則削之,負固不服則侵之。”鄭玄注:“負,猶恃也,固,險可依以固者也;不服,不事大也。”
例子張維等今被大兵圍困,負固不服。《水滸傳》第九九回
用法作謂語、定語;用于書面語。
感情負固不服是中性詞。
繁體負固不服
近義負固不賓、負固不悛
英語Trusting in the defences,they will not submit.